Praia do Barril

Praia do Barril was ooit geen strand om te luieren, maar een werkplek. Hier stond een dorpje dat de tonijnvissers en hun families huisvestte, met enorme netten die als een doolhof de tonijn naar de vangst leidden, op hun plek gehouden door zware ankers. Toen de tonijnvangst in 1964 werd opgegeven, bleven de ankers achter in de duinen. Vandaag liggen ze er nog, rij na rij, half in het zand — het Cemitério das Âncoras, het ankerkerkhof. Weinig plekken vertellen het verhaal van deze kust zó stil en zó treffend.

Het ankerkerkhof achter het strand is de reden dat mensen komen: honderden roestende ankers tussen het duingras, een openluchtmonument voor de verdwenen tonijnvisserij. Daarachter ligt een breed, open strand aan de oceaan, met uitzicht terug over de Ria Formosa.

Loop een stuk langs het strand weg van de aanlegplek en de drukte verdwijnt — Ilha de Tavira is lang en breed genoeg om een rustig plekje voor jezelf te vinden. De wandeling of het treinritje dwars door de zoutmoerassen is op zichzelf al de moeite waard, met steltlopers in de ondiepten.

Bij de oude tonijngebouwen aan het strand zitten een paar restaurantjes en cafés, waar je na het zwemmen verse vis of een eenvoudige lunch eet met het duin voor je neus.

Je bereikt Barril via het dorp Pedras d'el Rei, vlak bij Santa Luzia en Tavira: over een voetbrug de lagune over, en dan óf te voet (ongeveer 1,3 km door de duinen) óf met het treintje. Het treintje rijdt vooral in het hoogseizoen; buiten het seizoen is lopen het enige alternatief. Neem water en schaduw mee — het strand is open en er is weinig verkoeling.

Met de auto naar Pedras d'el Rei (parkeren bij het dorp), dan de voetbrug over. Het treintje brengt je in zo'n acht minuten naar het strand; te voet ben je er in een klein half uur.

Mei–juni en september–oktober voor rust; in de zomer rijdt het treintje het frequentst, maar is het ook drukker.